• Num Sahathust

ปรัชญา..ชวนคิด 'ขวดโหล แห่ง ชีวิต'


เคยเป็นมั้ยครับ..เวลาที่เรามีอะไร หลายๆอย่างต้องทำ แต่เวลากลับมีไม่พอ..หรือกระทั่งว่า เวลาแบ่งให้ครอบครัว ให้งาน และให้กับตัวเราเอง..แบ่งยังไง ก็ไม่พอให้กับทุกฝ่ายอยู่ดี..ถ้าใครมีปัญหานี้อยู่ วันนี้เรามีนิทานดีๆ มานำเสนอครับ


ย้อนไปไม่นานนี้ มีอาจารย์ด้านปรัชญา อยู่ท่านหนึ่ง เขาต้องการสอนนักเรียน ให้เห็นถึงความสำคัญ ของการ ‘บริหารเวลา’ แต่วิธีการสอนของ อาจารย์ท่านนั้น กลับแยบยล จนเรานึกไม่ถึง!!


อาจารย์ หยิบ ‘ขวดโหลแก้ว’ ใบใหญ่ออกมา ออกมาใบหนึ่ง..จากนั้นนำเอา ‘ก้อนหิน’ ขนาดเกือบเท่ากำปั้น มาบรรจุลงในขวดโหลจนเต็ม แล้วถามนักเรียนว่า


“พวกเธอ คิดว่าโหลใบนี้ ถูกใส่ของจนเต็มรึยัง?”


นักเรียนทุกคนในที่นั้น ตอบพร้อมกันว่า “เต็มแล้ว”


เขายิ้มไม่พูดอะไร จากนั้นเขานำเอา ‘กรวด’ เทใส่ลงไป แล้วนำโหลมาเขย่า จนกรวดก้อนเล็ก แทรกเข้าไปในช่องว่างของ หินก้อนใหญ่ จนทำให้โหลเต็มอีกครั้ง


“ลองดูคราวนี้สิ...คิดว่ามันเต็มรึยัง”


นักเรียนมองดูอย่างประหลาดใจ ก่อนจะตอบว่า “เต็มจริงๆ”


เขายิ้มอีกครั้ง จากนั้นอาจารย์ หยิบเอา “ทรายเม็ดเล็กละเอียด” ออกมาโรยลงไปในโหล คราวนี้เม็ดทรายมีขนาดเล็กมากมันเลย กลิ้งไปตามช่องว่าง ระหว่างหินกับกรวด จนขวดโหลเต็มแน่น และแทบไม่มีช่องว่างเหลือ!!


“โหลเต็มรึยัง”


พวกเด็ก ต่างฉงน และคราวนี้ทุกคนพุ่งความสนใจ มาที่ขวดโหล พวกเขาคิดไม่ถึงว่ามันยังใส่ของได้อีก และตอบพร้อมเพียงกันว่า “ครั้งนี้เต็มแล้วจริงๆ” (เพราะดูยังไง โหลก็ใส่อะไรไม่ได้อีก)


แต่แล้วอาจารย์ ก็ทำในสิ่งที่ทุกคนคิดไม่ถึง ด้วยการ ‘รินน้ำ’ ลงไปในขวดโหล!!

“ไหนพวกเธอว่าเต็ม แล้วยังไง”


คราวนี้ นักเรียนถึงกับพูดไม่ออก แต่ก็ต่างหัวเราะออกมา ด้วยความประหลาดใจ กับสิ่งที่อาจารย์ทำ!!


“บทเรียนคราวนี้ อาจารย์เปรียบ ‘ชีวิต’ ของทุกคน ก็เหมือนกับ ‘ขวดโหล’ ใบนี้... หินก้อนใหญ่ เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด เช่น ครอบครัว คู่ชีวิต การศึกษา สุขภาพ และมิตรภาพ เพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นสิ่งที่เรา จะสูญเสียไปไม่ได้


กรวด เปรียบกับสิ่งที่ สำคัญรองลงมา เช่น หน้าที่การงาน ที่อยู่อาศัย และยานพาหนะ ส่วนทรายนั้น เป็นเรื่องอื่นๆ เรื่องเล็กน้อยต่างๆ ในชีวิต ที่เราจำเป็นต้องทำ

ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว พวกเราส่วนใหญ่ มักเลือกที่จะหมกหมุ่นกับเรื่องเล็กน้อยก่อน.. เหมือนว่าถ้าขวดโหล มันว่างอยู่แล้วพวกเธอ เลือก ‘เททราย’ ใส่ลงไปก่อนจนเต็ม!! แล้วมันจะมีที่ว่าง ให้ ‘กรวด’ และ ‘หิน’ ได้อย่างไร!!


เมื่ออาจารย์ เปรียบเปรยจนทุกคนเข้าใจ..แต่ก็มีเด็กคนหนึ่ง ตะโกนถามออกมาจากหลังห้องว่า

“แล้วน้ำ ละครับอาจารย์... น้ำคืออะไร”


อาจารย์ยิ้ม แล้วบอกว่า

“ดูเหมือนว่า ชีวิตของเรา แบกภาระ ทั้งก้อนหิน ก้อนกรวด และเม็ดทราย จนเต็มแล้วใช่ไหม!! แต่แท้จริงเรายังมีที่ว่างเหลืออยู่อีก ที่ว่างที่มีไว้ ‘แบ่งน้ำใจ’ ให้กัน ยังไงหล่ะ!!


ขอบคุณสำหรับ ข้อมูลดีๆจาก : Icryptonian .com และ My.dek-d .com

เครดิตภาพ : Theprairiehomestead .com

ดู 1,152 ครั้ง0 ความคิดเห็น