• Num Sahathust

ปรัชญา ชวนคิด ‘ลิงกับลา’


บางทีสิ่งที่ ‘ตาเห็น’ อาจจะไม่สามารถเล่า ‘ความจริง’ ทั้งหมด ออกมาได้เสมอไป.. อย่างนิทานที่จะเล่าเรื่องนี้ เป็นเนื้อหาที่สะท้อน ถึงการตัดสินใจของ ‘เจ้าของกิจการ’ หรือ ‘ผู้นำ’ ได้ดี.. ส่วนจะเป็นอย่างไรนั้น ลองไปอ่านเรื่อง ‘ลิงกับลา’ กันครับ


ย้อนไปสมัยอดีต ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีหญิงชาวบ้าน อาศัยอยู่เพียงลำพัง พร้อมกับสัตว์เลี้ยงอีกสองตัว นั้นคือ ‘ลิงน้อย จอมซน’ กับ ‘ลาบื่อแต่ขยัน ทำงาน’


‘ลา’ ตัวนี้ ทั้งขยันและอดทน ไม่ว่าหญิงชาวบ้าน จะใช้มันเดินทาง หรือแบกห้ามสิ่งของอะไร มันก็ไม่เคยแสดงอาการ ย่อท้อ และทำตามคำสั่งเสมอ... ส่วน ‘ลิง’ แม้ว่าจะไม่ได้ช่วยประโยชน์ ในการเลี้ยงชีพของ หญิงชรามาก แต่มันกับรู้วิธี เอาใจ และสร้างความ น่ารักน่าชัง ให้กับเจ้าของ ได้อยู่เสมอ


มีอยู่วันหนึ่ง หญิงชาวบ้าน เตรียมจะออกไปธุระเพียงลำพัง และตัดสินใจผูกเชือกเอาไว้ที่ คอของลิง และนำอีกเส้นมาผูกล่ามขา ของลาเอาไว้ เพื่อไม่ให้สัตว์ทั้งสอง หลุดเข้าไปในบ้าน และวุ่นวายกับข้าวของ


แต่ทันที ที่หญิงชราเดิน ทางออกจากบ้านไป โดยยังไม่ทันลับตาดี ‘เจ้าลิง’ อาศัยความฉลาดของตัวเอง แก้เชือกที่คอ ของตัวเอง ออกมากระโดด โลดเต้นอย่างดีใจ แถมยังไปแก้เชือกให้กับ ‘เจ้าลา’ บื่ออีกด้วย


เมื่อลาได้รับการ แก้เชือกที่ล่ามเอาไว้ มันก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากนอนลงไปที่เดิม ส่วนเจ้าลิงนั้นเหรอ.. พุ่งกระโจนเข้าไปในบ้าน และทำลายข้าวของ อย่างสนุกสนาน


จนเวลาผ่านไป หญิงชาวบ้านได้เดินทางกลับมาถึงบ้าน เมื่อลิงได้สังเกตเห็นว่าเจ้านายตน ใกล้จะถึงบ้านแล้ว ก็กุลีกุจอ เอาเชือกมามัดที่คอ ตัวเองอย่างเดิม แต่กลับไม่ไปผูกขา ของเจ้าลาคืน ที่ด้วย!!


พอหญิงชาวบ้าน เปิดประตูเข้ามาในบ้าน ก็พบกับข้าวของ ที่เสียหายกระจัดกระจาย เธอเลยรีบคว้า ‘ไม้ท่อนโต’ ออกไปด้วยความโมโห สุดขีด... และเมื่อไปถึงที่ที่สัตว์ทั้งสองอยู่นั้น ก็เห็นว่าลิง ถูกผูกคอเอาไว้ในสภาพเดิม และมีเพียงแต่เจ้าลานั้น ที่หลุดจากเชือกที่ล่าม และนอนกรน อย่างสบายใจ


เมื่อเห็นดังนั้น หญิงชาวบ้าน จึงนำท่อนไม้ ฟาดลงไปที่เจ้าลา อย่างไม่ยั้ง จนมันร้องด้วยความเจ็บปวด และขาดใจตายในที่สุด


*** แม้จุดจบของนิทาน จะดูหดหู่เศร้าใจ แต่มันสะท้อน ถึงการตัดสินใจของ ผู้เป็นเจ้านายได้ดี ว่าการอาศัย ในประสบการณ์ ความรู้สึก และสิ่งที่ตนเห็นตรงหน้า มาตัดสินใจลงโทษนั้น อาจจะเป็นเรื่องผิดมหันต์!! เพราะในแต่ละสถานที่ ย่อมมีคนหลากหลายประเภท ทั้งคนฉลาดแกมโกง ที่เก่งเอาใจแต่ไม่ทำงาน และ คนขยันทำงาน แต่ไม่พูด ไม่พรีเซนท์ เจ้านาย... ซึ่งถ้ารู้ถึงความเป็นจริงแบบนี้แล้ว ‘ผู้นำ’ ควรจะตัดสินใจอย่างละเอียด รอบคอบให้มาก อย่าพยายามด่วนตัดสิน หรือเป็นคนหูเบา... ไม่เช่นนั้นอาจจะเกิดเหตุการณ์ ‘ลิงสร้างปัญหา แต่ลารับเคราะห์’ แบบในนิทานนี้ ก็เป็นได้

ดู 98 ครั้ง0 ความคิดเห็น